Nightmare 2009

SP@CEFRE@K, donderdag 07 januari 2010, 00:00 uur

Terwijl heel Nederland pakjes uitpakte voor Sinterklaas hadden duizenden hardcoreliefhebbers op 5 december 2009 een gezamelijke Nightmare in Ahoy in Rotterdam. Verspreid over drie stages met verschillen stijlen waren de beste hardcore dj’s vertegenwoordigd, met als klap op de vuurpijl een aantal vette battles, zoals Neophyte versus Ruffneck en Nosferatu vs Ophidian. Uitgerekend deze 'gevechten' zijn terug te horen op de dubbelcompilatie Nightmare 2009.

CD 1

1. Tha Playah - Why So Serious?
2. Ruffneck & Enzyme X - Ghosts Nor Gods
3. Masters Of Ceremony - Undr_Ctrl09
4. Endymion - Abduction
5. Kasparov - Part Of The Project
6. Tha Playah - Bling Bling (Dj D Vs Nitrogenetics Remix)
7. Ruffneck & Miss Twilight - No Turning Back
8. Tha Playah - Walking The Line
9. Enzyme X - Blood Omen
10. Amnesys - Underground Revolution
11. Predator & Angerfist - Legend
12. Ophidian & Ruffneck - So Many Sacrifices
13. G-Town Madness & The Viper - Envy
14. Anime - Concentrate
15. Angerfist - Bite Yo Style
16. Neophyte Records Allstars - Adrenaline
17. Masters Of Ceremony - Break
18. Tha Playah - My Misery

De eerste cd wordt afgetrapt met een track van Tha Playah, Why So Serious. Tha Playah is goed bezig geweest in 2009. Zo stond hij op alle grote events, als Defqon.1 Festival, Decibel Outdoor en Thunderdome. Daarnaast heeft hij ook weer een eigen cd geproduceerd. Behalve Why So Serious staan meerdere tracks van dit album op deze cd, zoals Bling Bling en zijn megaknaller Walking The Line. Masters Of Ceremony, ofwel Neophyte en Evil Activities, mogen natuurlijk ook niet ontbreken. Under_Ctrl09 blijft toch een geweldig ragnummer dat het altijd goed doet bij het publiek. Ik hoor iedereen in de Ahoy al meezingen: “Fuck you, I won’t do what you tell me!”. De nieuwe release Break staat ook op deze cd.

Het valt op dat de sounds van zowel Neophyte als Ruffneck op de eerste cd elkaar goed aanvullen. Op feestjes draait Ruffneck veelal duister en hard, dat kun je bijvoorbeeld goed terughoren in Enzyme X’s Blood Omen en zijn eigen So Many Sacrifes (met Ophidian). Neophyte draait de laatste tijd vaak de floorthrillers van dit moment, zoals Predator’s & Angerfist’s Legend en Envy van G-Town Madness & The Viper. Ten slotte wil ik nog één nummer uitlichten: Adrenaline van Neophyte Records All Stars. Ook op Nightmare mocht dit gelegenheidsgezelschap een half uurtje vullen en ik weet zeker dat ze Adrenaline ook gedraaid hebben. Ik hoor Neophyte & Co al bezopen door de mic schreeuwen: “Geef me een mic en een drummachine en ik pomp je vol adrenaline!” Toch jammer dat het geen echte dj-set is, zoals bij Nightmare Outdoor 2009, want ik mis toch wel dat live-element.
CD 2

1. Nosferatu - The Wolves Of Creation
2. Meagashira & Endymion - None To Give
3. The Outside Agency & Tapage - Choice Mission
4. Satronica - Life Blood Pain Death (Tymon Rmx)
5. Ruffneck & Sei2Ure - Armorgeddon
6. Ophidian - Troubled Assets
7. Tommyknocker - Criminal
8. Enzyme X - Deep Square Leg
9. Nosferatu - Intimidation
10. Spl & Ophidian - Subconscious
11. Ruffneck & Nosferatu - Soul Shock
12. Ruffneck & Ophidian - Shades Of Desperation
13. Lenny Dee - Forgotten Moments (Ophidian Remix)
14. Promo - Rising Out Of The Fark
15. Nosferatu - Bloodlust
16. Nosferatu - When Angels Cry (Nightmare Anthem 2009)
17. Tieum - Speaker
18. Ophidian & Ruffneck - Noisemaker (Meccano Twins Vip)
19. The Outside Agency & Donny - Among Us
20. Synapse - D.M.T.
21. Day-Mar - Guess What
22. Promo - Fuck That Mashup
23. Synapse - The Raebai

Op de tweede cd gaat het roer volledig om. We switchen namelijk van mainstream naar industrial met Nosferatu en Ophidian. Gelukkig wordt de cd rustig opgebouwd met Nosferatu’s The Wolves Of Creation. Maar daarna wordt het toch echt rauwer, harder en vager. Choice Mission van The Outside Agency & Tapage is daar een goed voorbeeld van. Uiteraard hoor je ook meer industrial tracks van Nosferatu (Intimidation en Bloodlust) en Ophidian (Trouble Assets en Subconsious) zelf.

Gelukkig kunnen deze twee heren ook wat rustiger draaien en is de tweede cd toch minder hard dan verwacht. Zo blijft Ophidian’s remix van Lenny Dee’s Forgotten Moment een heerlijk spacenummer en heeft Nosferatu’s anthem (When Angels Cry) echt zo’n typische Nightmare sound, ondersteund met een piano en vrouwelijke vocals. Maar als je daarna dan weer Tieum’s Speaker hoort, dan is er echt geen lijn in deze mix te ontdekken. Eerst industrial, dan weer mainstream en daarna weer industrial? Maar goed, gelukkig hoor je daarna ook nog Day-Mar’s Guess What en Promo’s Fuck That Mashup. Dat maakt dan weer een hoop goed!

Alhoewel het jammer is dat het geen live dj-sets zijn, valt over de tracklist van Nightmare 2009 niets te klagen. Zo bevat de eerste cd veel mainstream krakers van dit moment en is de tweede cd een mengelmoesje van industrial met wat mainstream floorthrillers. Maar waarom hebben ze die niet op cd 1 gezet? Dan had je mijns inziens echt twee aparte cd’s met verschillende stijlen…


dit content onderwerp is van Liquid-Motion
( https://liquid-motion.nl/e107_plugins/content/content.php?content.1279 )


Opbouwtijd: 0.0332 sec, 0.0055 van dat voor queries. DB queries: 19. Geheugengebruik: 917,448B