The Subs - Decontrol

Tom, zondag 08 mei 2011, 00:24 uur

28 Maart jl. verscheen Decontrol, het tweede album van de Belgische danceact The Subs. Het is de opvolger van Subculture uit 2008. Ze hebben niet stil gezeten, de bende uit Gent, sinds hun electroravepunk-aangedreven stoomtrein op snelheid kwam. En over de meest belangrijke stap zijn ze het allen eens: hun onbolstering tot een volwaardige, rechttoe-rechtaan live groep. Maar volgens Papillon zijn de tracks op dit album niet het gevolg van hun live-incarnatie; “Elektronische dansmuziek is niet het resultaat van vier gasten die het op een jammen zetten; het is de vrucht van vele eenzame, donkere uren achter keyboards en computers”. Al de nieuwe tracks werden tijdens de laatste tour uitgebreid getest op een levend publiek. Het juiste gevoel en de juiste toon vinden was essentieel voor Decontrol. Behalve nieuwgevonden liefde was vooral chaos de grootste inspiratie.

01. The Face Of The Planet
02. Don't Stop
03. The Hype
04. Dry Lemon
05. Hannibal and The Battle of Zama
06. Itch
07. Hairdo
08. Lemonade
09. The Visible Man
10. Decontrol

De eerste single van Decontrol is ook direct de openingsplaat van het album: The Face Of The Planet, een lekker opzwepende track, die veelvuldig op de dansvloer ten gehore wordt gebracht door onder meer Dr. Lektroluv. Dit ondanks het ietwat mainstream karakter van deze plaat. De lekkere synths en heerlijke vocals zorgen in ieder geval voor een dijk van een opening!

Hierna gaan we verder met de too cool-for-old school housebom Don’t Stop. Don’t Stop sluit redelijk goed aan bij de eerste track, al komt de chaos hier wel duidelijk om de hoek kijken. Een verscheidenheid aan hoge piepjes en ander soort vage geluiden worden op de luisteraar afgevuurd. Soms tot het bijna irritante aan toe helaas.

Gelukkig maken ze een hoop goed met The Hype. Wat een heerlijk energiek nummer! We laten de voorgaande twee nummers even voor wat het zijn en gaan nu écht de diepte in. Vooral de bridge in deze opzwepende hyperactieve jam vergt het maximale van je speakers.

Dry Lemon is het eerste nummer op het album dat geen vocals heeft, maar desalniettemin uitschreeuwt dat het een onmiskenbare The Subs productie is. Weer wordt een verscheidenheid aan piepjes ten gehore gebracht, maar dit keer in een overheerlijke compositie. The Subs ten voeten uit!

Op de helft van het album komen we een vreemde eend in de bijt tegen: Hannibal and The Battle of Zama, oftewel een op Franse filmsoundtracks geïnspireerde track. Is dit een open sollicitatie richting de filmwereld? Willen de heren uitbreiden? Wat mij betreft zijn ze van harte welkom en juich ik dit initiatief van harte toe. Hannibal and The Battle of Zama klinkt als een soundtrack, maar ondertussen kunnen je voeten niet stil blijven staan en verrassen The Subs je keer op keer met “grappige” distortions.Hierna is het tijd voor een experiment, genaamd Itch. Weer een hoop geluidjes en piepjes, ondersteund door spacey vocals. Alsof je wordt opgeslokt door een gigantisch ruimteschip en ondertussen je zintuigen op alle mogelijke manieren worden getest door buitenaardse wezens is denk ik de beste omschrijving van dit nummer, maar het blijft toch lastig om deze track in woorden te vatten.

Hairdo is mijn absolute favoriet van dit album. Probeer je voor te stellen hoeveel energie er vrij komt tijdens een live set van The Subs. Probeer dan deze zelfde hoeveelheid energie toe te dichten aan één track en je snapt wat er gebeurt als deze plaat uit je speakers schalt. Wat een dijk van een plaat, die iedere dansvloer op z’n kop gaat zetten de komende tijd!

Er is zelfs plaats voor een vleugje filosofie op Decontrol in de vorm van Lemonade, geïnspireerd door een citaat van de Amerikaanse skater / kunstenaar Ed Templeton: ‘if life gives you lemons, make lemonade’, wat lekker distorted terugkomt in de vocals! Qua sound sluit Lemonade naadloos aan bij de killer track Hairdo en vormen ze samen een blok, waarbij je wel moet bewegen.

Sowieso is het laatste deel van het album erg dansbaar. De beukende techno beats van The Visible Man doen een flinke duit in het zakje. Dit nummer neigt zelfs soms ietwat naar acid house.

Op het eind van het album nemen de heren weer wat gas terug met [i]Decontrol/i]. De nadruk ligt hier duidelijk op de opbouw en de sublieme vocals. Na Hairdo en Lemonade een heerlijke outro, die ik nog zeker veelvuldig ga beluisteren! Ogen dicht en lekker wegzweven bij dit nummer!

Maar wacht! Dan blijkt er nog een elfde track op het album te staan. Na acht minuten en acht seconden (!) komt er nog een verborgen bonus track… Na het beluisteren van de expliciete vocals heb ik wel een idee waarom er geen titel is gekozen voor deze track. Persoonlijk vind ik Decontrol toch een betere afsluiter, aangezien het tempo met deze bonustrack weer iets omhoog gaat, maar desalniettemin is het een leuke verassing en zeker geen onverdienstelijke plaat!

Concluderend kunnen we stellen dat The Subs het wéér hebben gedaan. Na Subculture zetten ze wederom een pracht van een album neer, zonder hierbij al te veel te blijven hangen in de veilige gebaande paden. Ze durven te experimenteren en dat is goed terug te horen in dit album. Decontrol is van alle markten thuis, maar vormt tegelijkertijd een gebalanceerd geheel. Eigenlijk is er maar één nadeel aan dit album en dat is dat het met zo’n 43 minuten aan speeltijd té kort is!


dit content onderwerp is van Liquid-Motion
( https://liquid-motion.nl/e107_plugins/content/content.php?content.1329 )


Opbouwtijd: 0.0299 sec, 0.0060 van dat voor queries. DB queries: 19. Geheugengebruik: 914,992B