Hard Bass 2014

Patrick Bateman, dinsdag 04 februari 2014, 21:05 uur



Dit weekeinde was het de hoogste tijd voor hardstyle minnende legioenen aan fans en bezoekers om in de eerste week van februari het dak van het Gelredome eraf te blazen met de nieuwste editie van Hard Bass. Na vorig jaar te hebben geschitterd in afwezigheid toog uw reporters vol goede moed en blijde verwachting naar het machtige voetbalstadion dat voor deze gelegenheid weer was omgebouwd tot het decor van een nacht vertier.




Net als voorgaande jaren was de kaartverkoop uitstekend verlopen en via de officiële wegen was er al weken geen kaartje meer te krijgen. Dit is een tweezijdig zwaard en zodra je het veld opstapt zie je waarom: een golvende mensenmassa met vrij weinig ruimte. De vergelijking met een legbatterij en de Japanse metro met spitsuur hoorden we uit de mond van medebezoekers, maar we lieten ons niet afschrikken en gingen snel onze muntjes kopen. En ja, deze zijn nog steeds duur.




Voor wie nog onbekend is met het Hard Bass concept volgt hier een kleine samenvatting. Het vermaak van de avond wordt geregeld door vier Teams; Green, Blue, Yellow en Red. Het idee achter deze Teams is dat het publiek met visuele signalen en het werk van de mc’s op de hoogte worden gehouden over de progressie van de avond. Deze vier Teams worden progressief harder, naarmate de avond vordert zoals de codes van het nationale-weer of terroristen alarm.





Aan het einde van elke set mag de afsluiter live zijn kunsten ten gehore brengen. Harder dan rood wordt het zoals bekend niet en het publiek is grofweg te verdelen in een groep die reikhalzend staat te popelen tot de laatste kleur word getoond en de mensen die dat niet doen. Vooral voor de laatste groep stond een erg speciale verassing op het menu.


Maar laten we bij het begin beginnen. Tijdens het vollopen van de zaal met het enthousiaste publiek liet Geck-o zijn kunnen horen aan het publiek in een warming up set. Dit klonk ons niet als de spreekwoordelijke muziek in de oren, dus we keken uit naar de opening van de show door Team Green.




De spits werd afgebeten door Atmozfears, Bass Modulators en Max Enforcer. Uiteindelijk volgde een live set van Frontliner. Team Green bracht ons een mooie rustige eerste show, zonder al te veel uitschieters (alhoewel de openingsplaat wel heel bijzonder was: The Beholder & Max Enforcer met Be Amazed (Hard Bass Anthem 2009)). Na het zien van het groene Team waren onze verwachtingen zo mogelijk nog hoger gespannen voor de rest van de avond.


Over de show gesproken, die stelde niet teleur, maar blies ons ook niet van onze voeten. Hoewel hij volgens sommigen beter was dan de show vorig jaar was hij niet speciaal in onze ogen. De standaard voor de shows is wel erg hoog in Nederland, dus we hadden zeker niks te klagen, maar hij zal ons niet bijblijven als ‘the One Lightshow to rule them all’.




De muzikale voorzieningen waren van een zelfde pak een laken, vooral achterin hadden we soms het idee dat de melodieën en bassen soms wat aan kracht en draagkracht moesten inboeten. Vooraan werd dat echter helemaal goed gemaakt en deed de installatie wat hij moest doen. De platformpodia aan weerszijde van de zaal waren groter dan de voorgaande jaren en boden een mooi uitzicht over het geheel.


Na Team Green was het de beurt aan Blue om het stokje over te nemen. Niemand minder dan Code Black, Coone en de Noisecontrollers stonden op het podium. Dan verwacht je veel. Heel veel! Helaas werd dit niet helemaal waar gemaakt. De set was gewoon niet Hard Bass waardig met zoveel stiltes en house boutlegs als Tiësto's Lethel Industry (Code Black Bootleg), Coone ft. Nikkita's Monstah (Eminem & Rihanna - Monster Edit) en Avicii's Fade Into Darkness (Brennan Heart Bootleg).




Het einde van Team Blue werd verzorgd door een live set van Psyko Punkz. Ook deze set kon ons helaas niet helemaal bekoren. Ook van dit dynamische duo hadden we meer verwacht.


Na de relatieve rust van de eerste twee teams was het nu de beurt aan Team Yellow om de naam van de avond wat meer eer aan te doen. Brennan Heart, Hard Driver en Ran-D lieten het hardere werk beginnen. Maar niet voordat ze 2 Unlimited's [No Limit (Zatox Remix) lieten horen. Geniaal! Een bijzonder momentje was ook wel toen Ran-D & Digital Punk's Born To Die op de draaitafels kwam te liggen.




De afsluitende live set kwam voor rekening van de Wild Motherfuckers. Wat een heldenset! Het ging precies hard genoeg voor het moment van de avond. Deze heren willen we volgende keer weer graag terugzien. Nadat de laatste beats waren weg geëchood kregen we opeens het besef dat er nog maar één team te gaan was. De avond was tot nu toe gevlogen en we waren benieuwd wat hij ons nog zou brengen.


Team Red bestond dit jaar uit Adaro, Phuture Noize en Titan. Deze set was ook weer geweldig! Zo hoorden we meerdere nieuwe platen van High Voltage, het anthem van Qapital 2014: Raw & Uncut van Frequencerz, Open the Gates van Adaro & E-Force ft. MC Nolz. Wat knalden de beats toen lekker door het stadion!




Ten slotte eindigde Team Red én het festijn met de klapper van de avond: Minus Militia live. Dit nieuwe team - bestaande uit Chain Reaction, Crypsis en Radical Redemption - bestond zeker niet uit de minste namen. Voor iedereen die niet bekend is met de materie, dit team betekent maar één ding: HARD. Deze verwachting werd ruimschoots ingelost, het hele publiek dat er nog stond werd gek gebeukt in een grote orgie van geluid, licht, lasers en dampende lichamen. Hierna gingen de lichtjes aan en begon voor velen de terugtocht terug naar huis.


Al met al deed Hard Bass wat er op het etiket stond. Ben je aanhanger van een wat rustigere stijl dan boden de eerste twee teams genoeg om je te vermaken, terwijl het hardere beukwerk voor rekening kwam van de laatste twee teams. Grootste minpunten waren naar onze smaak de drukte, die op sommige momenten erg hinderlijk was, de vele breaks die deze editie in onze ogen plaagde en de altijd stijgende prijzen die ons nu weer een aardige duit armer hebben gemaakt voor een avondje feesten. Het hoogtepunt en wat ons betreft een van de meest herkenbare en unieke aspecten van deze editie was de afsluiter van Minus Militia. Vele vonden deze heerlijk, vele vonden het te hard en niet meer echt bij de “oude vertrouwde” hardstyle horen, maar een mening heb je er wel over als je ze hebt gehoord en onthouden zul je ze ook.


dit content onderwerp is van Liquid-Motion
( https://liquid-motion.nl/e107_plugins/content/content.php?content.1382 )


Opbouwtijd: 0.0606 sec, 0.0094 van dat voor queries. DB queries: 19. Geheugengebruik: 919,808B